با تعارف و تعریف نمیشود روستایی ناراضی را به ماندن در روستا ترغیب کرد. این واقعیتی است که باید صاف و پوستکنده با آن روبهرو شویم. وقتی یک منطقه روستایی، امکانات اولیه زندگی را داشته باشد، نزدیک به محال است یک روستایی بخواهد از سرزمین آبا و اجدادیاش دل بکند و راهی شهرهای شلوغی شود که هیچ آینده روشنی، انتظارش را نمیکشد.